‘In heel verschillende werkvelden in de zorg heb ik gewerkt, van het wieg tot aan het graf’

Foto Ruth Interview

Ruth Nijhof is getrouwd en moeder van twee kinderen, die met 21 en 24 jaar het ouderlijk huis inmiddels hebben verlaten. Haar leven lang woont ze in Baarn en dat bevalt zo goed dat zij is ook niet van plan is hier ooit te vertrekken.

Naast dat Ruth de gemeente Baarn niet verlaat, verlaat zij ook niet de gezondheidszorg waar zij al 33 jaar haar draai in weet te vinden. Begonnen met de opleiding verpleegkundige in de zwakzinnige zorg (nu genaamd verstandelijke gehandicaptenzorg), gevolgd door een verkorte opleiding HBO-V (Verpleegkunde).

“In het 2e jaar van HBO-V ontdekte ik waar mijn hart sneller van ging kloppen: verloskunde. Helaas werd ik uitgeloot bij de inschrijving. In het 3e jaar, probeerde ik het opnieuw en werd ik ingeloot. Toch liepen de plannen anders, ik was in de tussentijd zwanger geworden van mijn eerste kind,” vertelt Ruth.

 

“Toch bleef mijn interesse voor verloskunde en daarom ben ik gaan werken in Tergooiziekenhuizen (in Blaricum) op de afdeling ‘kraam, gynaecologie en verloskunde’. Hier heb ik tijdens het werk de verpleegkundige specialisaties obstetrie en gynaecologie kunnen doen.”  

Over haar ervaringen op het werk vertelde Ruth thuis vaak in geuren en kleuren. Geen enkele bevalling of dag was hetzelfde. Ook haar dochter vond dat haar moeder wel een hele toffe baan had, ‘Mijn moeder vangt baby’s’ vertelde ze op school. (Daarmee wordt het steriel aanpakken van een baby bij een keizersnede bedoeld in vak jargon).

Omdat het ziekenhuis zich in ’t Gooi bevind, was haar taak naast ‘baby’s vangen’ ook soms het begeleiden van BN’rs tijdens een bevalling.          

Na jaren op de verloskunde te hebben gewerkt, braken de nachtdiensten op en is Ruth geswitcht naar transferverpleegkundige en vervolgens naar de interne geneeskunde, als Clinical Research Coördinator. Hier coördineerde ze medisch wetenschappelijk onderzoek naar voornamelijk prostaat- en borstkanker.  

Na 5 jaar was de uitdaging weg en maakte ze de overstap naar de Palliatieve zorg bij Allerzorg (Team coördinator palliatieve terminale zorg in midden Nederland). Met de Rouw- en verlies begeleiding én de post HBO Palliatieve zorg, was zij nog niet uitgeleerd.

“Gesprek aangaan met de cliënt en familie daar omheen vind ik het mooiste. Een moeilijk onderwerp zoals euthanasie bespreekbaar maken en cliënten en hun naasten bijstaan in een moeilijk en bijzondere tijd, daar kreeg ik energie van.”

Met meer dan een kwart eeuw aan ervaring in de zorg is zij nog lang niet klaar. “Ik werd door Irene gebeld (Irene was collega bij Allerzorg is inmiddels ook aangenomen als Regiomanager bij AristoZorg) en zij stelde voor om ook bij AristoZorg te komen werken. Gesprek volgde, aangenomen, en per 15 september aan de slag als Regiomanager van de locatie Sans Souci en thuiszorg in de wijk bij AristoZorg.”

“Ik vind het belangrijk dat personeel zich gehoord en gewaardeerd voelt en serieus wordt genomen. Wanneer collega’s goed in hun vel zitten, dan kunnen zij goede zorg verlenen. Dit is dan ook een voorwaarde in mijn ogen. Goed voor de mensen zorgen, goed luisteren dan volgt de motivatie van zelf.”

 

“Het is een mooi en dankbaar beroep waar je je hart en ziel in kwijt kunt. Met kleine dingen kun je heel veel betekenen voor mensen. Denk je aan werken in de zorg? Zoek dan een plek die bij je past, in de zorg heb je namelijk veel werkvelden en mogelijkheden om door te groeien en jezelf te ontwikkelen.”